læknisheimsókn

Í þetta sinn byrjuðum við veru okkar hér í Danmörku með því að skreppa aftur til eyrnalæknis. Það henntaði ágætlega þar sem að mamman ákvað þá að taka einn aukadag í fríi og við sváfum út (sem var lovely). Doddi fór svo reyndar í skólann sinn en við pjakkur fórum og hittum aftur Halim-Al eyrnalækninn. 

Eyrnalæknirinn var öllu viðkunnalegri í þetta skiptið, virkaði ekki nærri jafn hrokafullur og hann talaði meira að segja aðeins við Hrafnkel. Hann kíkti í eyrun, sá að það var engin eyrnabólga í gangi – hljóðhimnurnar litu báðar vel út. Svo mældi hann þrýstinginn í miðeyranu og þar kom í ljós að það er þó nokkur vökvi í eyrunum á barninu, en þar sem er að koma sumar þá vildi hann ekki gera neitt í því fyrr en í haust – þaes ef að vökvinn væri ennþá til staðar þá. Ég er svosem sátt við þá ákvörðun þar sem að mér finnst óþarfi að setja rör í barnið ef að vökvinn getur lagast sjálfur yfir sumarið. Svo ákvað hann að mæla þrýstinginn (já eða eitthvað svoleiðis, ég veit svosem ekki nákvæmlega hvað hann var að mæla) í innra eyranu. Þá aulaði læknirinn út úr sér að sú mæling hefði verið aðeins skrítin seinast (það sem hann sagði mér seinast var að það væri allt í lagi með allt, en að hann vildi samt fá að hitta okkur aftur bara til öryggis og þess vegna komum við aftur) sérstaklega í öðru eyranu og að núna væri hún líka skrítin og þess vegna vill hann að við förum á eyrnadeildina í Bispebjerg sjúkrahúsinu. Svo að núna er bara að bíða eftir boðun þaðan.

Ég er mjög ánægð með að fá nákvæmari skoðun og allt það, ég er líka ánægð með að læknirinn skildi vilja sjá okkur aftur þó að ég sé óánægð með að hafa ekki fengið að vita þá hvers vegna. Eins spurði læknirinn hvort að Hrafnkell hefði verið eitthvað öðruvísi en venjulega og eftir á að hyggja þá er hann búinn að vera mjög órólegur undanfarið og óeðlilega mömmusjúkur (sem lýsir sér í því að þó að hann væri glaður og ánægður hjá ömmum sínum og öfum þá vildi hann alls ekki gera hluti einsog fara í labbitúra einn með þeim eða vera þar í stuttri pössun). 

Ég verð líka að viðurkenna að ég er nett stressuð, ég hef ekki hugmynd hverju ég má búast við (ég fattaði ekki að spyrja nánar út í það hvað gæti verið að osfr). Ég vona þó að annað hvort komi í ljós að það er ekkert að eða ef það kemur í ljós að það sé eitthvað að að það sé þá eitthvað sem er auðvelt að laga eða vinna með. 

…og ég sem var búin að skrifa þennan hávaða í barninu bara á það að hann væri líkur Hjöddu ömmu sinni og ég þakkaði guði fyrir það að hún er nú ekkert svo hávær í dag