Get ekki beðið

Á morgun leggjum við af stað heim, stefnan er að leggja af stað um 9 leytið og keyra alla leið til Osló – amk eins mikið og hægt er að keyra og taka ferjur rest. (mikið voðalega yrði ég pirruð ef ég þyrfti að reiða mig á ferju alltaf þegar ég æltaði að færa á mér rassgatið eitthvað) Svo verður gist í hyttu um nóttina og svo keyrt til Kaupmannahafnar á sunnudag. Á mánudag tekur svo við “semi-eðlilegt” líf, Hrafnkell fer í Börnehaven og maður fer að hafa samband við skólafélagana til að skipuleggja lærdóm.

Ég er orðin þreytt á Noregi í bili, hérna eru læti allan daginn og það er lítið hægt að gera nema að bíða eftir að það komi nótt – þá eru amk nokkrir rólegir klukkutímar. Við erum ekki vön að hafa þetta þannig, heima í Solbakken er yfirleitt alltaf mjög rólegt á kvöldin því að þá er Hrafnkell sofandi. Aðrir staðir sem við erum vön að heimsækja innihalda ekki svona mörg fjörug börn þannig að það er alveg séns að fá ró og næði – munurinn er þó að hérna hefur Hrafnkell einhverja til að leika við (og slást við) en annarsstaðar þá eru mestu lætin í honum að leiðast.

Þar fyrir utan þá var ekki pláss fyrir kerruna með svo að við Hrafnkell förum ekki langt ef við ætlum út í labbitúr – það er ekkert hérna nærri til að labba að og skoða (amk hef ég ekki fundið neitt ennþá). Heima er alltaf hægt að fara á nýja og nýja staði – enda landið flatt og vegir liggja til allra átta

Ég hef verið að reyna að vinna að heimasíðunni, eftir að ég náði að gera bloggið nokkurnvegin klárt (ja fyrir utan smá vandamál sem ég þarf að leysa þegar ég kem heim), en það gengur hægt. Enda eru læti ekki besta vinnuaðstaðan – fyrir utan að þurfa að skamma allan daginn til þess að reyna að halda friðinn.

Anyway Köbenhavn – Jeg kommer snart igen…

ps. Mamma – ég veit að þú myndir aldrei hafa mat sem þú veist að mér finnst vondur Annars var þessi kalkúnn ætur – ekki mikið meira en það. Meðlætið var gott.

pps. Ég nenni ekki að skrifa áramótapistil núna – hann kemur bara seinna