Sniglaveisla

Ég hef, undanfarna mánuði, átt í stríði við laumusniglana í fiskabúrinu mínu. Einhverntíman kom nefnilega einhver óvelkominn snigill heim með nýrri plöntu (sennilega) eða nýjum fisk (ósennilega) og sá hefur heldur betur komið sér vel fyrir og fjölgað sér.

Í fyrstu þá reyndi ég bara að tína upp þá sem ég sá, svo fór ég og splæsti í 2 sniglaætum. Sniglavandamálið snarminnkaði þegar æturnar komu en hefur náð, engu að síður, að stigmagnast og eru býsna margir sniglar núna. Svo að ég ákvað að græja sniglagildru. Þá tók ég glerflösku (undan ógeðishóstasaftinni sem enginn vildi nota), inní hana setti ég svo gúrkusneið. Þetta virkar mjög vel á sniglana, þeir koma hlaupandi (haha svona einsog sniglar hlaupa) og setjast á gúrkuna. Vandamálið er að sniglaæturnar eru líka hrifnar af gúrku og koma því líka og leggjast á beit. Þar af leiðandi fá þeir sniglar sem nenna ekki í gúrkuát að vera í friði

Semsagt ég held að ég verði annað hvort að kaupa sniglaeitur (sem gæti eitrað fyrir einhverju fleira í búrinu, td skrautsniglunum mínum) eða fleiri sniglaætur. Hmmm, mér er svosem sama þó að það séu nokkrir laumusniglar en þetta er aðeins of mikið núna.

EN annað þá er útskriftin mín föstudaginn 26. júní.

Úr einu í annað

Ég er þreytt, alveg ótrúlega þreytt eitthvað. Það tekur á að gera ekki neitt að viti

Annars var ég að fá ábendingu um nám, hérna í Köben, sem ég gæti farið í sem framhald að margmiðlunarhönnuninni – og það endar í batchelor! Ég veit, þvílíkt menntasnobb í gangi en mig langar í batchelor gráðu. Mig langar reyndar til að fá einhverntíman meira en það en ætli það sé ekki best að taka þetta í þrepum bara.

Ég er búin að vera að vinna að heimasíðunni minni en einsog fólk segir, góðir hlutir gerast hægt. Sérstaklega þegar maður er jafn gleyminn og ég og man sjaldan eftir að gera save og svo hrinur forritið og nokkra klst vinna hverfur. Þá gerast góðir hlutir mjööööög hægt. Líka þegar forritin gera ekki það sem þau eiga að gera. En það er ekki einsog maður sé með eitthvað deadline, þetta er meira svona show off hvað maður kann að gera – ef manni myndi einhverntíman detta það í hug að sækja um vinnu einhversstaðar.

Það dó einn fiskur í fiskabúrinu, ég held að hann hafi bara verið gamall eða eitthvað – en amk þá dó hann og svo þegar ég ætlaði að fiska hann uppúr þá var búið að borða hann mest allan. Ég lét hann þá bara vera og núna er hann horfinn. Ég veit svosem ekki hversu hollt það er fyrir félaga hans að éta hann en amk þá hvarf hann mjög hratt. Það merkilega er að daginn eftir það þá fylltist búrið af sniglum, svo mig grunar að það hafi verið sniglaæturnar mínar sem gæddu sér á honum.

Hrafnkell er búinn að vera í vondu skapi undanfarið, hann vill ekki fara í leikskólann og í dag vildi hann ekki heldur koma heim. Hann er algerlega öfugsnúinn, ef ég segi að eitthvað sé rautt þá er það blátt. Hann er víst líka svona í leikskólanum, er reiður útaf því að einhver leikur sér að vitlausu dóti og með svoleiðis vesen. Í gær fórum við aðeins út að leika eftir leikskólann, svo þurfti hann að pissa. Ég vildi ekki leifa honum að pissa úti, það var kalt, svo að hann pissaði á sig frekar en að fara inn. Þegar hann var búinn að pissa á sig þá vildi hann fara inn en ég var svo ill að ég vildi ekki halda á honum (hlandblautum og fínum). Ég vona að hann skáni þegar Doddi kemur, mig grunar að þessi fýla sé tengd því að Doddi er ekki hérna en mig grunar samt líka að þegar Doddi kemur þá taki við önnur fýla – svona þú-varst-ekki-heima-þegar-þú-áttir-að-vera-heima-karldurgur-fýla. Hann fer nefnilega oft í fýlu við mann þegar maður kemur aftur.